پوسیدگی و افتادن دندان یکی از مشکلات دهان و دندان است که نگرانی زیادی برای بیماران به وجود میآورد. استفاده از دندان مصنوعی برای رفع مشکل بیدندانی یکی از روشهایی بود که تا چندی پیش مورداستفاده قرار میگرفت.
قبل از توسعه ایمپلنتهای دندانی افرادی که از پروتزهای دندانی استفاده میکردند قادر نبودند بهخوبی غذا بخورند بنابراین حاضر میشدند بی دندانی را به جان بخرند و از دندان مصنوعی استفاده نکنند.
اما امروزه با تکنولوژی ایمپلنتولوژی، امکان ایمپلنت کردن دندان فراهمشده که عارضهای به همراه نداشته و دندان ایمپلنت شده میتواند همانند دندان اصلی کار کند. اما ایمپلنت چیست که میتواند جایگزین روشهایی چون پل زدن و یا پروتز دندانی شود.
ایمپلنت دندانی متشکل از یک پیچ تیتانیوم است که به استخوان فک جوش داده میشود. پروسه اتصال ایمپلنت به استخوان ادغام ایمپلنت(osseointegration) نامیده میشود که شامل اتصال ایمپلنت به یک جزء به نام پایه(abutment) است که از تاج پشتیبانی میکند. ایمپلنت بدون ضایعه دندانی به استخوان فک متصل شده و یک روش عالی برای جایگزینی دندانها میباشد.
طبق تحقیقات صورت گرفته طول عمر پروتزهای دندانی 5 تا 10 سال و میزان شکست آنها 30 درصد است و پروتزهای کامل نیز ممکن است موجب اختلال در غذا خوردن شوند. اما میزان موفقیت ایمپلنتهای دندانی 97 درصد است.
ایمپلنتهای دندانی مشکلات مربوط به دیگر روشهای جایگزینی دندان را از بین میبرند و به فرد اجازه میدهد تا هر غذایی را با لذت بخورد. در ادامه در خصوص مراحل درمانی ایمپلنت و روشهای نگهداری آن توضیح داده خواهد شد.
سرفصلهای عنوانشده در این مقاله عبارتاند از:
برای قرار دادن ایمپلنت درون فک باید جراحی صورت گیرد. بنابراین همانند بقیه جراحیها ابتدا باید سلامت فرد موردبررسی قرار گیرد.
در اولین مرحله از مراحل درمانی ایمپلنت سلامت لثه بیمار و استحکام استخوانهای فک او موردبررسی قرار میگیرد تا مشخص شود که قادر به نگهداری ایمپلنت است یا خیر.
مصرف دخانیات، مصرف داروهایی که حاوی مشتقات بیس فسفونات هستند درمان ایمپلنت را با مشکل مواجه خواهد کرد ازاینرو برای بیمارانی با شرایط فوق ممکن است پزشک این روش را برای درمان انتخاب نکند. بعد از معاینه لثه هرگونه عفونت و پوسیدگی دندانهای مجاور محل قرارگیری ایمپلنت باید درمان شده و از سلامت کامل بافتهای دهانی اطمینان حاصل شود.
به این منظور باید یک اسکن رادیوگرافی از فک و دهان توسط متخصص فک و صورت گرفته شود. اما مهمترین و آخرین مرحله قبل از جراحی ایمپلنت بررسی شرایط سلامت بیمار است.
اشخاصی با فشارخون بالا، سابقه سکته قلبی، سابقه پیوند عضو و بهطور کل بیمارانی با شرایط خاص باید اطلاعات کاملی از سوابق بیماری خود در اختیار دندانپزشک قرار دهند زیرا که در برخی موارد لازم است دندان پزشک با پزشک بیمار مشورت کند.
مدتزمان انجام مراحل درمانی ایمپلنت به تعداد ایمپلنتها و پیچیدگی شرایط عمل بستگی دارد. مراحل درمانی ایمپلنت به دو صورت تکمرحلهای و دومرحلهای انجام میشود.
در روش تکمرحلهای میله ایمپلنت و اتصالاتی که بین پروتز و ایمپلنت متصل میشود همزمان در دهان قرار داده میشوند و بعد از اتمام جراحی ضمایم ایمپلنت در دهان قابلمشاهده است. در روش دومرحلهای ابتدا میله ایمپلنت در زیر لثه جایگذاری میشود بعد از گذشت 2 تا 3 ماه که بهبودی کامل لثه و استخوان فک حاصل شد، اتصالات ایمپلنت به آن متصل میشود.
در هر دو روش پروتز نهایی بعد از گذشت 2 تا 4 ماه از جراحی اولیه آماده تحویل میباشد. در طول این زمان امکان ساخت انواع پروتز موقت ثابت و یا متحرک وجود دارد تا بیمار برای تکلم و جویدن غذا مشکلی نداشته باشد.
همانطوری که دندانهای ما به مراقبت و مسواک هرروزه نیاز دارند دندان ایمپلنت شده نیز به نگهداری و مراقبت نیاز خواهد داشت. ایمپلنت نوعی پروتز ثابت دندان است که در صورت مراقبت صحیح میتواند سالها در دهان باقی بماند. نکات مفیدی که برای نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن باید رعایت شود عبارتاند از:
برای نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن توصیه میشود از برسهای بیندندانی، نخ دندان، مسواک و ترجیحاً خمیردندانهای مخصوص ایمپلنت استفاده شود.
ایمپلنت به ریشه دندان طبیعی بسیار شباهت داشته و از موادی تشکیلشده که با سلولهای بدن سازگار است.
از طرفی به دلیل کارایی و راحتی نصب، یکی از پرطرفدارترین روشهای درمانی برای جایگذاری دندان بهحساب میآید. ایمپلنت از بیماریهای لثه جلوگیری کرده و موجب بهبود سلامت دهان و دندان میشود.
برخی از مزایای کاشت ایمپلنت در زیر لیست شده است:
این بافتهای استخوانی ازدسترفته میباشد و رشد مجدد استخوان را به دنبال دارد. جهت ایجاد پایه قوی برای کاشت دندان از پیوند استخوان در ایمپلنت استفاده میشود.
در جراحی ایمپلنت زمانی که بیمار فاقد استخوان فک باشد از پیوند استخوان برای ایمپلنت استفاده میکنند. در تکنیکهای عمومی پیوند استخوان در ایمپلنت، به استخوانی با حداقل 10 میلیمتر طول و 6 میلیمتر پهنا نیاز است.
رایجترین پیوند استخوان در ایمپلنت پیوند تقویت استخوان نام دارد که استخوان معیوب با استخوان طبیعی و غشای نیمهتراوا پوشانده و فرصت ترمیم به آن داده میشود. در طولترمیم استخوان طبیعی جایگزین پیوند شده و پایه استخوانی جدیدی برای ایمپلنت شکل میگیرد.
در این مقاله در مورد اینکه ایمپلنت چیست صحبت شد و دریافتیم که ایمپلنت دندان نوعی پایه تیتانیومی است که با سلولهای بدن سازگار بوده و در داخل استخوان فک کار گذاشته میشود.
با استخوانسازی سلولهای استخوانساز در سطح ایمپلنت، معمولاً 3 تا 4 ماه طول میکشد تا استخوان فک به ایمپلنت جوش بخورد. بعدازاین مرحله آر مراحل درمانی ایمپلنت تاج و روکش دندان ساختهشده و روی پایه قرار میگیرد.
