نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن

/نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن
نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن 2018-11-28T23:30:51+00:00

ایمپلنت یکی از تکنیک‌های بکار گرفته‌شده برای سلامت و زیبایی دندان است که بهترین جایگزین برای دندان‌های ازدست‌رفته می‌باشد. ازآنجایی‌که ایمپلنت جایگزین ریشه خواهد شد بنابراین عملکردی شبیه به دندان طبیعی دارد.

اگرچه هزینه ایمپلنت نسبت به سایر روش‌های درمانی بیشتر است اما نسبت به سایر ترمیم‌ها طول عمر بیشتری دارد. تخمین زده‌شده که بیش از 95 درصد ایمپلنت‌ها حداقل 10 سال باقی می‌مانند و طول عمری بیش از 40 سال هم داشته‌اند.

نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن

اما دلایل زیادی وجود دارد که بر نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن مؤثر بوده و تعداد زیادی از آن‌ها به سلامت دهان و دندان برمی‌گردد. به‌طور مثال ایمپلنت به ساختار استخوان فک برای حمایت نیاز دارد.

با گذشت زمان سلول‌های استخوانی رشد می‌کنند و به سطح تیتانیوم ایمپلنت می‌رسند تا بتوانند برای مدت‌زمان طولانی آن را حفظ کنند اما اگر بیماری پریودنتال (نوعی بیماری لثه) در دهان اتفاق بیافتد این استخوان‌ها آسیب‌دیده و استحکام خود را برای نگهداری ایمپلنت را از دست می‌دهند.

بنابراین برای نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن باید بافت‌های طبیعی استخوان‌های فک حفظ‌شده و پلاک‌های باکتریایی و چسبنده‌ای که سبب بیماری پریودنتال می‌شود را از روی آن‌ها پاک کرد.

بااینکه ایمپلنت تحت تأثیر بیماری قرار نمی‌گیرد اما بافت‌های طبیعی اطراف آن ممکن است بیمار شده و درنهایت عفونت می‌تواند استخوان‌هایی که ایمپلنت را نگه می‌دارند تضعیف و منجر به شکستن آن‌ها شود.

سرفصل‌های عنوان‌شده در این مقاله عبارت‌اند از:

مراقبت از ایمپلنت در هفته اول

مراقبت از ایمپلنت در هفته اول

 

ایمپلنت  دندان نوعی پایه تیتانیومی است که جای دندان‌های از دست‌رفته قرارگرفته و با سلول‌های بدن نیز سازگار می‌باشد. ایمپلنت توسط دندان‌پزشک درون استخوان فک قرار می‌گیرد.

سلول‌های استخوان‌ساز سطح ایمپلنت با استخوان‌سازی سبب جوش خوردن استخوان فک به ایمپلنت خواهند شد. این فرایند به 3 تا 4 ماه زمان نیاز دارد بعدازاین مدت قسمت تاج و روکش دندان ساخته‌شده و بروی پایه قرار داده می‌شود.

بیمار به کمک ایمپلنت می‌تواند مجدداً حسی شبیه به داشتن دندان طبیعی را تجربه کند. ایمپلنت دندان از بیماری لثه جلوگیری کرده و سبب بهبود سلامت دهان و دندان می‌شود، از طرفی با تأکید بر عادت‌های سالم، افراد را به زندگی سالم تشویق می‌کند.

درمجموع نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن به مراقبت‌های بعد از عمل بستگی دارد. ایمپلنت نوعی جراحی دهان و دندان است بنابراین برای رسیدن به نتیجه مطلوب همانند سایر جراحی‌ها به مراقبت‌های ویژه‌ای خصوصاً در هفته‌های اول نیاز دارد.

نکاتی که برای بالا بردن میزان موفقیت درمان به‌وسیله ایمپلنت باید رعایت شود عبارت‌اند از:

  1. تا 24 ساعت بعد از کاشت ایمپلنت از مسواک زدن در اطراف ناحیه عمل خودداری شود.
  2. شستن دهان تا 8 ساعت بعد از جراحی ایمپلنت توصیه نمی‌شود.
  3. استفاده از دهان‌شویه یک روز بعد از جراحی توصیه می‌شود. بهتر است از دهان‌شویه غیرالکلی استفاده شود.
  4. نوشیدن مایعات بعد از ایمپلنت مشکلی ایجاد نمی‌کند اما برای خوردن غذا باید تا از بین رفتن اثر بی‌حسی صبر کنید و بعدازآن نیز بااحتیاط غذا را بجوید.
  5. تا سه روز اول بعد از کاشت ایمپلنت کشیدن سیگار، خوردن قهوه و نوشیدن چای اکیداً ممنوع می‌باشد.

نکاتی در خصوص نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن

عفونت ایمپلنت

 

به‌منظور نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن بهترین کاری که می‌توان انجام داد نظافت و رعایت بهداشت دهان و دندان است.

همانند دندان طبیعی ایمپلنت نیز برای سالم ماندن به مسواک زدن منظم و کشیدن نخ دندان نیاز دارد زیرا بخشی از غذا ممکن است در اطراف ایمپلنت باقی‌مانده و تولید باکتری کند که این امر سبب بروز جرم و پلاک دندانی شده و درنهایت عفونت‌های دندان را به وجود می‌آورد.

دندان‌پزشکان معتقدند که با رعایت نکات بهداشتی در خصوص نگهداری ایمپلنت می‌توان عمر مفید آن را تا 25 سال یا بیشتر افزایش داد. در ادامه فهرستی از نکاتی که برای نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن نیاز است، ذکرشده است:

 

1-عفونت: عفونت و عدم ثبات ایمپلنت در جایگاه خود از بزرگ‌ترین دلایل شکست در مرحله یکپارچه شدن ایمپلنت با استخوان می‌باشد. عدم ثبات ایمپلنت به تکنیک‌های عمل و تبحر جراح بستگی دارد اما بروز عفونت در اطراف ایمپلنت به مراقبت‌های بعد از جراحی وابسته خواهد بود. شستشوی مداوم با دهان‌شویه، استفاده از سواب­های پنبه‌ای آغشته به کلرهگزیدین، مسواک زدن و استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های تجویزشده توسط پزشک مانع از بروز این عفونت‌ها خواهد شد.

2-مسواک زدن: ناحیه ایمپلنت شده بعد از برداشتن بخیه باید مسواک شود. ازآنجایی‌که با خوردن غذا ممکن است بخشی از ذرات آن روی ایمپلنت باقی بماند که سبب تجمع میکروب‌ها و باکتری‌ها می‌شود لذا باید 3 بار در روز دندان‌ها مسواک شوند. اینکه از چه نوع مسواکی استفاده شود مهم نیست بلکه راحت و نرم بودن مسواک و سازگاری آن با ایمپلنت مسئله مهمی است که باید رعایت شود. توصیه می‌شود از دهان‌شویه یا سرم فیزیولوژی استفاده شود و یا در صورت عدم دسترسی به این محلول‌ها با آب معمولی دهان شستشو داده شود.

3-نخ دندان: ازآنجایی‌که احتمال گیرکردن غذا بین این پروتزهای ثابت وجود دارد که سبب تحریک بیماری‌های لثه می‌شود بنابراین بهتر است با کمک نخ دندان یا مسواک‌های مخصوص سطوح بین‌دندانی و زیرپونتیک­ها تمیز شوند.

عفونت و عدم ثبات ایمپلنت در جایگاه خود از بزرگ‌ترین دلایل شکست در مرحله یکپارچه شدن ایمپلنت با استخوان می‌باشد.

4-عدم استفاده از خلال‌دندان: هرگز برای تمیز کردن غذا از اطراف ایمپلنت از خلال‌دندان استفاده نکنید زیرا هر شی‌ء نوک‌تیزی که با بافت‌های اطراف ایمپلنت برخورد کند می‌تواند به سد شکننده بافت نرم اطراف ایمپلنت صدمه بزند که درنهایت منجر به شروع آماس در محل خواهد شد.

5-مراجعه منظم به دندان‌پزشک: جهت اندازه‌گیری عمق شیار لثه و تحلیل استخوان در اطراف ایمپلنت و همچنین بررسی وجود احتمالی آماس نیاز است که هر 6 ماه یک‌بار نزد دندان‌پزشک خود بروید. جراحی ایمپلنت ممکن است توسط دو پزشک انجام شود. گاهی جراح ایمپلنت را در استخوان فک قرار می‌دهد و مرحله بارگذاری را به متخصص پروتز یا دندان‌پزشک دیگر واگذار می‌کند در این صورت در مراجعات سالیانه باید ایمپلنت را به متخصص پروتز نشان دهید تا از سالم بودن و عدم مشکل ایمپلنت اطمینان حاصل شود.

پیامدهای ناشی از عدم مراقبت صحیح ایمپلنت

ایمپلنت

 

در صورت عدم رعایت بهداشت دهان و دندان ایمپلنت در معرض خطر قرارگرفته و می‌تواند مشکلاتی را به وجود آورد اما در صورت عدم مراقبت صحیح آن مشکلاتی نظیر التهاب بافت لثه و بافت مخاطی اتفاق می‌افتد.

خونریزی در اطراف بافت لثه ایمپلنت از نشانه‌های اولیه ابتلا به بیماری میوکوسیت است که در صورت تشخیص و پیگیری قابل‌درمان خواهد بود.

اگر میوکوسیت در مراحل اولیه تشخیص داده نشود به‌مرور سبب تحلیل رفتن بافت استخوانی فک شده و تبدیل به عارضه‌ای به نام ایمپلنتیتیس شده که قابل‌درمان نخواهد بود.

با تحلیل بافت استخوان فک تنها راه جلوگیری این عارضه برداشتن ایمپلنت می‌باشد. طبق گزارشات ارائه‌شده تقریباً 10 درصد از ایمپلنت‌ها در یک بازه زمانی 5 تا 10 ساله و 20 درصد از بیمارانی که از ایمپلنت استفاده کردند به عفونت‌های ناشی از التهابات لثه دچار شده ­اند.

بنابراین انتخاب پزشک مجرب و رعایت بهداشت علاوه بر سرکوب کردن این مشکلات در نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن مؤثر خواهد بود.

روش‌های مختلفی برای حل مشکلات دندان وجود دارد که توسط دندان‌پزشکان انجام می‌شود، ایمپلنت یکی از روش‌های درمانی برای حل مشکلاتی نظیر از دست رفتن دندان است. اما مهم‌ترین بحث در انتخاب روش مناسب برای درمان طول عمر و ماندگاری آن روش است.

نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن به عوامل زیادی وابسته است. رعایت بهداشت دهان و دندان، مسواک زدن روزانه، کشیدن نخ دندان، جرم‌گیری، مراجعه منظم به دندان‌پزشک  و همین‌طور پیروی از عادات غذایی سالم و عدم مصرف دخانیات ازجمله مواردی است که برای نگهداری ایمپلنت و افزایش طول عمر آن باید در نظر گرفته شود.

دیدگاه بگذارید